We praten er veel over, maar… hoe krijgen Business en Techniek die zo felbegeerde Alignment nu eens eindelijk voor elkaar?! Tja, ‘alignen’ gaat natuurlijk het soepelst wanneer alle betrokkenen zo los, zo onafhankelijk mogelijk van elkaar hun eigen zaken kunnen blijven regelen. Hoe groter de onderlinge bewegingsvrijheid, hoe ruimer de mogelijkheden om, waar en wanneer dan ook maar te ‘alignen’ en – heel belangrijk – weer te de-‘alignen’ natuurlijk.

Dat heeft wel iets van een scharnier. Voor een scharnier geldt dat elk van de twee scharnierbladen afzonderlijk het eigen bedoelde ding moet kunnen doen zonder dat het ene blad het andere daarbij hindert. In al die alom gewaardeerde individuele los-heid brengt de scharnierpen precies de nodige vast-heid in het geheel tot stand en borgt ze de vereiste samenhang in alle bedoelde bewegingen.

Het aardige daarbij is dat het minst in het oog springende onderdeel nu juist een… cruciale rol blijkt te spelen: de scharnierpen. Die pen laat vereiste gedragsverschillen ongemoeid en waarborgt tegelijkertijd samenhang van alles wat nu eenmaal onlosmakelijk op elkaar is betrokken.

Terug naar Alignment van Business en Techniek; de twee scharnierbladen. Welk het minst in het oog springend… het makkelijkst over het hoofd gekeken ‘onderdeel’ vormt nu tussen Business en Techniek dat zo Kardinale draaiPunt; de scharnierpen?

De Business is het iedere keer weer te doen om informatie; niet om Techniek. Om precies te zijn: informatie-van-situationeel-kraakheldere-betekenis. Want alleen met zulke informatie kan de Business van geval tot geval snel en adequaat (lees: agile) acteren. Waar moet de Techniek voor zorgen? Voor Informatie Van Precies Dat Kaliber – voor actformatie, zeg maar even.

Het Kardinale Punt in Business/IT-Alignment is dus actformatie: trefzekere, action-able informatie in handen van de Business. Concrete vraag luidt dan ook: Hoe levert de Techniek systematisch actformatie aan de Business?

1. Door eerst Grondig na te denken over hoe betekenis van informatie continue tot stand komt en over de consequenties daarvan voor de organisatie van informatie.
2. Door informatie vervolgens action-able te modelleren/organiseren.
3. Door services (Techniek) op die organisatie af te stemmen.

Toelichting:
Ad. 1. Betekenis van informatie varieert van situatie tot situatie; is, anders gezegd, situationeel en kan dus Niet in beton worden gegoten. Het is dat beweeglijke, situationele aspect van betekenis van informatie dat in Techniek een nieuwe plek moet krijgen. Dat lukt alleen door middel van een andere organisatie van onze informatie.
Ad. 2. Wat telkens weer blijkt, is, dat de informatie die een bepaalde business nodig heeft vrijwel Constant is. Business(processen) zijn vandaag de dag voortdurend in beweging. Techniek staat nooit stil. Maar de benodigde informatie… die is vrijwel Constant! Wat wisselt zijn de precieze samenstellingen waarin die informatie van geval tot geval nodig is. Modelleer en organiseer informatie daarom onafhankelijk van toekomstig gebruik – dat allang niet meer te voorzien is. Dat leidt tot vaste informatie-infrastructuur t.b.v. variërend en gevarieerd (lees ook: los) gebruik.
Ad. 3. Een aantal (infrastructurele) services richt zich vast op de infrastructureel georganiseerde informatie. Andere (applicatieve) services maken gebruik van deze informatie-infrastructuur en richten zich op de specifieke en in vluchtigheid variërende Business-toepassingen.

Met actformatie realiseren we Business/IT-Alignment. Alignment dat zo vast – en los – is als in tijd en ruimte voor alle betrokkenen nodig is (agile).

Weergaven: 496

Reactie van Erwin Poppen op 29 Mei 2012 op 8.51

Een aardige gedachte, echter ik heb wel een opmerking of vraag die bij me opkwam bij het lezen van deze bijdrage. Om in de analogie van het schanier te blijven: Van beide bladen is bekend waar ze aan vast zitten: de een aan een deur, de ander aan een kozijn. Met andere woorden, het is duidelijk 'van wie' ze zijn. Maar het kardinale draaipunt, 'van wie' is dat dan? Wie beslist over kwaliteit, vorm, inhoud etc.? In mijn ogen praat je dan niet zozeer over alignment an sich, maar laat je hiermee zien waar precies het alignment 'pijnpunt' zit.

Reactie van Jan van Til op 29 Mei 2012 op 12.49

Erwin,

Ik weet niet of een scharnierblad automatisch eigendom wordt van datgene waarmee het is verbonden…. Kern is (wat mij betreft) de bewegingsvrijheid die de bladen elkaar onderling laten – dankzij die pen; dat “kardinale draaipunt”.

Dat “kardinale draaipunt” verbindt enerzijds de losse scharnierbladen en laat anderzijds onderscheid tussen de verbonden bladen scherp bestaan. Zo wordt/blijft helder hoe beide bladen (Business en Techniek) zich optimaal tot elkaar verhouden.

Maar, inderdaad, zònder (een al te bewust) oog voor de pen; dat “kardinale draaipunt”… lijkt zo’n ding toch een raar, een vreemd rekwisiet – als het daar zo opeens, in de schijnwerpers en helemaal vooraan, op het toneel wordt neergezet. Dat valt op. Eigenlijk moeten we er wat mee…. Toch? Maar wat?
Ik ben het er niet mee eens, maar ik denk dat ik je begrijp als je zegt dat je “dan niet zozeer [praat] over alignment an sich, maar je hiermee [laat] zien waar precies het alignment ‘pijnpunt’ zit.” Enerzijds (h)erkennen we het (bestaansrecht, de essentie, van het) “kardinale draaipunt” nog niet of nauwelijks. In jouw woorden: “je [praat] dan niet zozeer over alignment an sich”. En als we dan ‘hoepla’ op dat “kardinale draaipunt” gewezen worden – zoals in dit artikel… komen we tot de (voorlopige) conclusie dat daar – opnieuw in jouw woorden “precies het alignment ‘pijnpunt’ zit.”
Naar mijn idee laat ik dus èn zien waar alignment haar vaste plaats heeft… èn ook zien “waar precies het alignment ‘pijnpunt’ zit.”

Reuze aantrekkelijk is natuurlijk dat zowel Business als Techniek met zo’n draaipunt zo onafhankelijk mogelijk van elkaar hun eigen individuele ding kunnen gaan/blijven doen. Zou het niet fantastisch zijn wanneer stelselmatige organisatie van informatie – via zo’n draaipunt – onafhankelijk raakt van de manier hoe Business haar processen/activiteiten door de tijd heen vorm wenst te geven? Dat zou de time-to-market van technische oplossingen enorm gunstig beïnvloeden…. Lees evt. nog eens het gestelde bij Ad. 2 in het artikel.

Wie z’n informatie stelselmatig organiseert tot actformatie, creëert zichzelf daarmee (kort door de bocht) zo’n draaipunt. “Met actformatie realiseren we ons dat zo felbegeerde Alignment. Alignment dat zo vast – en los – is als in tijd en ruimte voor alle betrokkenen nodig is (agile).”

strong>Business> zit vandaag de dag meer en meer te Springen om actformatie! Soepel en snel.
strong>Draaipunt> specificeert de wisselende actformatiebehoeften en organiseert de eraan ten grondslag liggende vaste informatieverzamelingen. Zo’n Draaipunt-functie is… (zie evt. Ad. 2. en 3. in het artikel)… dus… gewoon… Nieuw!! In dit artikel leg ik um ‘alleen maar’ expliciet op het toneel.
strong>Techniek> levert de services etc. die ‘losse’ actformatie combineert en presenteert uit de ‘vaste’ informatieverzamelingen.

 

Reactie van Jan van Til op 29 Mei 2012 op 12.56

Met excuus...

De laatste alinea had er als volgt uit moeten zien:

Business zit vandaag de dag meer en meer te Springen om actformatie! Soepel en snel.
Draaipunt specificeert de wisselende actformatiebehoeften en organiseert de eraan ten grondslag liggende vaste informatieverzamelingen. Zo’n Draaipunt-functie is… (zie evt. Ad. 2. en 3. in het artikel)… dus… gewoon… Nieuw!! In dit artikel leg ik um ‘alleen maar’ expliciet op het toneel.
Techniek levert de services etc. die ‘losse’ actformatie combineert en presenteert uit de ‘vaste’ informatieverzamelingen.

 

Reactie van Erwin Poppen op 29 Mei 2012 op 13.25

Ik volg je verhaal hoor Jan en ik denk dat je in de essentie van je verhaal ook gelijk hebt. Maar mijn vraagpunt voor mezelf en wellicht ook voor jou is nog steeds wel wie er dan over die 'pen' gaat? Wat ik denk ik probeer te zeggen is dat het voor veel organisaties moeilijk zal zijn om zo'n 'pen' op zichzelf in het leven te roepen. Wat mij bijvoorbeeld in een model als het negenvlak is opgevallen is dat je hoe dan ook een bepaalde kloof houdt tussen business en ICT, als je de informatie centraal stelt in de business of in de IT, er zal altijd aan de andere kant een kloof gapen. je moet dus de informatieorganisatie, de organisatie die in jouw woorden de actformatie heet,  krahctig neer moeten zetten. Vraag is dan heel praktisch bijvoorbeeld: wie gaat er dan over de actformatie? Ik vind daar in jouw antwoord nog geen eenduidig beeld over. Heb je daar ideeen over? Waar ligt het eigenaarschap, de zeggenschap, de sturing op die actformatie?

Reactie van Jan van Til op 29 Mei 2012 op 14.32

Erwin,

Slechts één van de vele aspecten van informatie is eigenaarschap. In mijn vorige antwoord liet ik jouw al eerder gestelde vraag daarom maar even voor wat-ie-was. Andere aspecten leken mij (maar wie ben ik) eerst van groter belang.

Eigenaarschap van informatie ligt met onze hedendaagse organisatie van informatie - met gevoel voor understatement... nogal moeilijk. Discussies erover komen bij tijd en wijle krijgshaftig op... en dwarrelen vervolgens onverrichterzake weer even wezenloos neer. Dat heeft naar mijn idee, ik noemde het al even, veel te maken met onze huidige manier van organiseren van informatie: die is door en door probleemgericht. Pak een tot-en-met genormaliseerde tabel T met K kolommen en met een beetje 'pech' werpen zich eveneens K personen op als eigenaar. Neem daarbij nog eens de ingeslopen praktijk dat vele informatie-houders zich 'gewoon' gedragen als informatie-eigenaar.... Zeker - eigenaarschap van informatie acht ik een belangrijk onderwerp! Naar mijn idee los je (ook) dat vraagstuk (dus 'gewoon') op met een stelselmatige organisatie van informatie. Maar eigenaarschap als ingang tot verdere beeldvorming over de Business/IT-Alignment materie acht ik (nog) niet bijzonder vruchtbaar.

Actformatie is een tot-en-met infrastructurele voorziening. Wie gaat er over onze infrastructuur voor fysiek verkeer (water, weg, lucht)? Waarmee wordt dat stelsel zoals tot-en-met ondersteund? Zowel materiaal als ook immaterieel!?! Hebben ze jou gevraagd naar je mening/ideeen over de inrichting ervan? Welnee! Die infrastructuur is - uitgerekend - tot stand gekomen... Zonder rekening te houden met individuele wensen van wie dan ook maar! Het gevolg? Dag in dag uit trekken hele legers voertuigen kris-kras door het land (en daarbuiten) - elke dag weer een andere bestemming, weer een ander doel. Infrastructuur aligned dus eigenlijk helemaal niet! Met niemand niet! En juist daarom kan alignment met kan-niet-schelen wie, tot kan-niet-schelen welk doel zo soepel volgen. Dat noemen we 'agile'.

Wie gaat er over de pen? Hoeveel pennen zijn er eigenlijk? Stel dat jij in je aller-eigenste organisatie een eerste pen(netje) zou willen positioneren? Dan ga jij (wellicht) over die pen. Wat hebben vele functionarissen - mogelijk volgens zo heel verschillende invalshoeken - nodig aan in wezen dezelfde (basis)informatie? Hoe modelleer je dat? Hoe combineer je die informatie vanuit die pin tot actformatie?

 

Reactie van Jan van Til op 30 Mei 2012 op 10.24

Henk,

Ik Google-de even op scharnier... wat mij plezierig verraste was de wer-ke-lijk e-nor-me ver-schei-den-heid aan scharnieren die je als het ware van het beeldscherm af tegemoet 'stromen'. Het simpele huis-tuin-en-keuken scharnier heeft dan maar zo heel gewoontjes twee bladen en slechts één scharnierpen. Een, zeg maar even, kogelscharnier met 'pit' is natuurlijk ook prima. Kern (pit) blijft dat de pen/pit de 'aangesloten' bladen vrij laat tot de bedoelde bewegingen. En als je nog verder wilt... die pit kun je wat mij betreft gerust ook nog weer verkleinen tot zoiets als een verdwijnpunt. Het is trouwens goed om in gedachten te houden dat scharnier hier slechts als metafoor telt - metaforen moet je nooit over-spannen: dan bezwijken ze.

Business wenst actformatie. Techniek stelt die actformatie soepel samen uit informatie uit de pit (Draaipunt).

Dat toekomstbeeld... wijkt af van onze huidige praktijk. Momenteel kennen we zo'n pit als bedoeld in mijn artikel niet. Momenteel kennen we eigenlijk netzo veel pitten als er applicaties zijn... waarbij veel van die pitten grote, grote overeenkomsten (duplicaten) vertonen. Techniek let daarbij niet of nauwelijks op de pitten, maar vrijwel uitsluitend op... Techniek (die alsmaar geavanceerder wordt). Business moet uit al die (steeds vaker duplicaat) informatie zelf haar actformatie bijeensprokkelen. En daar waar Techniek de Business helpt (via interfaces), leidt dat 'automatisch' maar zo tot allerhande vervelende inconsistenties. Alignment blijft op zo'n manier buiten bereik. Het wordt, denk ik, tijd dat (veel van) die losse pitten bijeengenomen worden om uit te draaien op... Draaipunt.

En vanuit zo'n draaipunt/pit/... kunnen dan via applicatieve hulpmiddelen Google, Excel, ... steeds weer nieuwe combinaties worden gemaakt tot steeds weer andere actformatie - al naar gelang de specifieke businesssituatie er om vraagt. Agile heet dat tegenwoordig ook wel.

Of dat alemaal in één laag 'zit' of in twee... Of in de aanloopfase/doorzetfase naar die ene pit zich één of meerdere lagen manifesteren... Ik weet het niet. Wat cruciaal is, is de realisatie dat we mt z'n allen veel te veel pitten hebben en dat we naar één pit toe moeten - willen we onze business snel, soepel kunnen bedienen met voorzieningen voor de productie van actformatie.

 

Opmerking

Je moet lid zijn van Via Nova Architectura om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Via Nova Architectura

Sponsoren

Advertenties

Je kunt hier adverteren

© 2019   Gemaakt door Stichting Digital Architecture.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden