State-of-the-art architectuur: meer taal nodig in volgende fase van architectuur praktijk

Mede architecten,

 

Allereerst wil ik graag Daan en Frank danken voor het boek dat zij geproduceerd hebben, met een aantal architecten wier passie net zo groot is voor het onderwerp als dat van hen. Ik heb het met veel interesse gelezen, en met name de CIO interviews en trends waren zeer informatief over hoe over het vakgebied, en vooral de rode draad dat er verbinding gelegd moet worden tussen zingeving en vormgeving. Een thema waar Roel Wagter een mooi artikel over heef geschreven, en dat ook goed aansluit op de eisen dieThe Open Group aan de business architect stelt.

Op dit punt zou ik graag hier mijn mening delen met andere architecten, en ik denk dat eigenlijk (business of organisatie) consultants hier net zoveel aandacht voor zouden moeten hebben.

Enkele trends in het boek zijn op een of andere manier verbonden met dat thema om zingeving aan vormgeving te koppelen.

  1. Niet consulteren, maar adviseren
  2. Verschuiving naar het begeleiden van besluitvorming
  3. Naast taal is visualisatie een hulpmiddel.
  4. Formalisatie van governance.

Het perspectief dat ik aanneem is het gebied waarin de verbinding gelegd wordt tussen zingeving en vormgeving. Bij architecten lijkt gevaar voor tunnel visie te ontstaan door veel nadruk te leggen op visualisatie. Ja zeker is het handig als ondersteuning, maar het gaat niet om visualisaties. Het gaat om verbinding. Dat kan op meer manieren dan een striptekening.

Architecten neigen ernaar dat je communicatie kunt produceren, en dan versturen. Maar de communicatie waar architecten zich op zouden kunnen richten is begrip en inzicht kweken, en dan daar over in dialoog gaan. Hier heb ik geen plaatjes voor nodig. De deliverables voor de architect zijn slechts een hulpmiddel. Echter wel een noodzakelijk hulpmiddel. En iets dat thuishoort bij zijn huiswerk.

Het is de architect zijn huiswerk om door zijn methode inzichtelijk te maken hoe de verbinding ligt tussen zingeving en vormgeving. Buiten het beeld van de stakeholder. Bij dit huiswerk zal hij vragen genereren. Deze geven hem de trigger om met stakeholders een dialoog aan te gaan. Deze dialoog zal hij nooit met executives krijgen als hij objecten benoemd of boxplaten tekent, wel als hij zich richt op aannames, denkmodellen en verwachtingen bij het management. Wat is hun intentie, wat is hun ambitie? Dat zijn zaken die een expliciete gecontroleerde taal vragen.

Als hij probeert op deze vragen een antwoord te krijgen, en dit dan verbindt aan de vormgeving van de architectuur zal hij pas de impact kunnen bespreken. Dan zal hij een waardevolle sparringpartner zijn voor het executive management. Hij houdt ze dan namenlijk impliciet een spiegel voor met de mogelijkheden en onmogelijkheden om hun ambitie te realiseren.

Kortom: de vier trends gaan allemaal over hoe communiceer ik met stakeholders, en hoe krijg ik gedeelde inzichten. Daarvoor is taal essentieel, en interactie. En taal die goed aangeeft waar het om gaat. Excellent zijn in duiden is van belang. Dat maakt de interactie met stakeholders effectiever. De platen en visualisaties zijn vaak pas nuttig daarna om  de duiding van zingeving te communiceren, en daarna door te vertalen naar de impact op de vorm. Die duiding is de richting voor collega architecten en ontwerpers. 

Mijn stelling is dan ook: taal is vele malen belangrijker dan visualisaties bij de verbinding tussen zingeving en vormgeving. Een gemeenschappelijke taal is een hefboom bij het verbinden. Weg met de visualisaties.

Ik ben benieuwd naar jullie reacties!

 

Groet

Harry

Weergaven: 205

Reactie van Jan van Til op 24 Januari 2013 op 21.31

Harry,

Ja, mee eens: “[h]et gaat om verbinding”, het gaat om de onderlinge verhoudingen van betrokken verstanden (in hoofd, hart en buik). Dat is wat verbinding maakt (of breekt). En wanneer die verbinding is gemaakt… en innig is verbonden aan het één of andere symbool – bijvoorbeeld een stukje tekst of een visualisatie… dan… dan is zo’n symbool in staat om de eraan gekoppelde verstandhouding wederom op te roepen.

Uit vruchtbare verstandhouding vloeit vertrouwen voort en kan zingeving over en weer gevoelde vorm krijgen. Uit de energie (wil) die dat oplevert volgt verdichting tot passende, massieve vorm.

Daarbij is taal een belangrijk hulpmiddel. Belangrijker is naar mijn idee echter nog – dat voel je, ze maar even, aan je water – het samen gevoelde gevoel van overeenstemmende verstandhouding.

Wie dat (in)ziet, ziet – inderdaad “dat je communicatie [niet] kunt produceren, en dan versturen.” Dat is on-zin-nig en leidt hooguit tot ver-vorm-ing.

Reactie van Harry Hendrickx op 25 Januari 2013 op 11.40

Jan, helemaal in mijn gedachtengang. Jij brengt het terecht nog een stukje verder dan taal. Want taal is nodig voor interactie, en interactie is nodig voor verbinding en om die energie op te wekken. Kortom: de succesvolle architect praat veel, maar wel helder (weet goed welke boodschap bij wie) en bij voorkeur zodanig dat zijn gesprekspartners na een gesprek deze conversatie onderling ook nog eens voort kunnen zetten. Daar helpt een gecontrolleerde taal bij. Dat is in een aantal cases gebleken. Groet

Harry 

Opmerking

Je moet lid zijn van Via Nova Architectura om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Via Nova Architectura

Sponsoren

Advertenties

Je kunt hier adverteren

© 2019   Gemaakt door Stichting Digital Architecture.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden